tekst o słowianach.

Temat przeniesiony do archwium
Przetłumaczyłam tekst o Słowianach. Jest napisany dosyć trudnym językiem (niektórych słów jak 'wiły' lub 'wilkownia' nie da się wogóle przetłumaczyć) i jest długi. Bardzo proszę jeżeli ktoś mógłby mi to sprawdzić byłabym bardzo, bardzo wdzięczna! Zależy mi na czasie i na dobrym sprawdzeniu.. Wklejam przetłumaczony tekst. Mogę przesłać na maila tekst po polsku żeby było łatwiej. Z góry dziękuję bo to bardzo ważne.. :)

TŁUMACZENIE:

SLAVES –
C’est ensemble de la population qui parle de les langues slaves, ils ont communes sources et ressemblantes coutumes, cérémonies et croyances. Ils forment la plus grande groupe indo-européennes dans toute l’Europe. Slaves sont divisés en raison de la part de l’Europe où ils vivent. De cette manière nous pouvons distinguer trois grandes groupes. Ce sont Slaves occidentaux (ou Polonais, Slovaques et Tchèques), est Slaves (ou Russes, Biélorusses et Ukrainiens) et sud Slaves (ou les gens qui vivent aujourd’hui en Serbie, en Croatie et en Bulgarie).
La première mention des Slaves apparu seulement dans le septiéme siècle a.d. mais ils sont apparus au sujet d’un siècle plus tôt. Nous ne savons pas où ils sont venus. On croit que leur partie étaient marais prés la fleuve Prypeć. Probablement de ce lieu est se propagée la nation encore sans importance qui a occupé pendant les prochaines siècles les territoires dans toute l´Europe et aussi moindre partie d´Asie.
Slaves professaient polythéisme, que signifie, que dans leur confession apprenait plus que un Dieu. Ils avaient les beaucoup et tous patronnait autre chose. Les mêmes dieux différaient de soi souvent parce que le culte se déployait en autres lieux. Parmi d´idoles se trouvaient entre autres Swarożyc, Dadźbóg et Perun. C´était aussi beaucoup d´autres.
En plus, Slaves croyaient à l´existence d´autres créatures surnaturelles qui vivaient à l´entour, en épais bois et au ruisseau. L´exemple de cette créature sont les ondines. Ce sont les nymphes d´eau qui vivent à la fleuve et au lac. Elles sont comparées aux belles nymphes d´eau qui apprennent aux croyances grec. Dans toutes les légendes les ondines on présente comme trés belles jeunes filles à la carnation claire (ou peau au couleur de terre selon les croyances biélorusses) et aux cheveaux longs et foncés. Elles étaient vêtues des flottants habits et alléchaient jeunes hommes du charme et de la grâce. Ensuite, elles dansaient avec leur aussi longtemps qu´ils ne sont morts pas de fatigue.
Wily ou samowily ce sont créatures qui ressemblaient à les ondines. C´est sud­slave et ruthène équivalent ces créatures comme poludnice ou mamuny (démons que on croyait des femmes qui sont morts pendant d´accouchement. Selon des croyances ces femmes répondaient de toutes les déformations et les infirmités des enfants). Wily sont venues de âmes des filles qui sont morts en jeunesse. Elles vivaient à la montagne, en épais bois, à la fleuve at au lac. On croyait que elles connaissent monter aux nuages et les faire passer dans ciel uniquement à l´aide du regard. Elles changeaient un aspect. Elles pouvaient devenir belles filles au corps presque transparent, tourbillon de vent ou animaux. Wily comme les ondines alléchaient jeunes hommes et par cela même les faire mourir. Malgré beauté beaucoup de idoles slaves on peut admettre que spectrales et maléfiques.
En plus, pour Slaves une force de la nature qui entourait les de tous côtes était trés importante. Ils vivaient en foncés bois où presque on n´était pas voir des traces de la civilisation. C´est pourquoi tous événements stupéfiants comme des éclairs et des foudres ils connaissaient expliquer souvent comme un genre d´action des idoles. Ils croyaient que elles manifestent de cette manière ses émotions, par exemple la colère. Malgré les apparences cette religion resemble aux toutes autres les religions polythéismes. Dans la mythologie grecque une marque de la mécontentement de Zeus étaient justement les foudres que il jetait tout autour.
Parce que la vie dans ces conditions était pas facile Slaves ont trouvé beaucoup de moyen d´avoir raison de tout. Surtout ils savaient presque tous en théme de plantes et d´animaux qui les entournaient. Ils profitaient de leurs propriétés non seulment pour ne mourir pas de faim mais encore pour mettre les à la médecine. Ils ont trouvé aussi des pièges ingénieux aux animaux sauvages. L´exemple est wilkownia. Malgré que Slaves étaient dispersés en grande partie du continent ils avaient beaucoup de communes traits qui les tous réunissaient. On peut parler entre autres de croyances, d´organisation de la sociéte et de les plus faciles aspects de la vie journalière. Les colonies particulières étaient séparées d´autres par des bois infranchissables.
On peut ce voir en exemple facile leur menu (la vie n´était pas facile donc ils mangeaient seulment ce qu´ils avaient). En plus, Slaves avaient les liens de famille trés bien formés. Ils sont définis comme des gens honnêtetés et hospitaliers de même pour connaissances que pour étrangers. En deux côte leur opinion détériore une constation que on peut les était rouller facile, on croit que Slaves étaient ainsi crédules et en peut naïfs.
LA VIE JOURNALIÈRE DES SLAVES
Plupart se Slaves vivait à la terienne. C´Etaient les maisons allongées qui étaient enterrées à demi, aux toits escarpés. Ces toits étaient couverts des plantes pour masquer les bien. Ces maisons assuraient le chaud en hiver mais elles n´étaient pas spécialement confortables. Dans les intérieurs foncés et étroits tout était couvert de la fumée de foyer. L´intérieur de la terienne on était sale et on pullulait des parasites. Cependant elles avaient une qualité trés importante. Leurs troits qui étaient crovert du gayon se fondaient avec le fond que on faisait presque invisible pour éventuels ennemis.
Quelques les lignées s´unissaient en des colonies. Par contre quand les colonies qui étaient voisins s´unissaient, une forte formait. Les bâtiment étaient pallisadés pour mieux protection. En surplus pour assurance de la sécurite les fortes étaient construites aux îles ou à l´entour du lac pour apporter des difficultés aux armées hostiles abord de la forte de tous côtes. Plupart des bâtiments on construisait en bois mais en sud se montraient les bâtiments en pierres qui étaient plus pompeux, plus modernes et plus grands que les bâtiments en bois.
Cependant malgré des conditions primitifs on ne pouvait pas reprocher manque de l´hygiène à Slaves. Pour purifier ses corps ils construissaient les bâtiments spécials qui étaient appellés les bains. Là on échauffait le fourneau et l´on arrosait d´eau. Lorsque on fermait le bains les bouffées de la vapeur d´eau comblaient l´interieur. En résultat du chaud la saleté coulait sur de Slaves avec de la sueur. En plus, ils se battaient de la vierge que aidait stimuler circulation du sang a l´organism.
Slaves plus pauvres s´habillaient aux lègeres chemises de toiles ou éventuellement aux cuirs modestes (pendant l´hiver). Pour des hommes pauvres les costumes pouvaient être surtout pratiques. La coue facile et manque des décorations qui donnaient du poids inutile et dérangaient pendant un travail. On ne signifie pas que une mode n´exictait pas. Les gens plus aisés pouvaient s´offrir des draps délicats et des cuirs des martres, des castors ou des zibelines.
Slaves pouvaient gagner en tous seuls. Ils partogaient un travail entre des femmes et des hommes de tzpique manière. Les femmes, les enfants et les esclaves pouvaient travailler surtout en terre. Les hommes chassaient en bois et pêchaient. Dans l´autre temps épais bois abondaient en gibler. Cependant on ne réussissait toujours trouver convenable quantité de nourriture. Cueillettes des céréales étaient trés appréciables, c´est pourquoi enterraient les dans un pot d´argile. De cette manière les destructeurs ne mangeaient pas les et pendant une attaque les voleurs ne pouvaient pas les trouver.
Slaves étaient le peuple trés brave. Ils connaissaient acquérir grands territoires. En temps de temps ils étaient cruels. Si ils attaquent sur un petit village ils connaissaient massacrer toute la population aussi les femmes et les enfants. Ils faissaient aussi des expéditions marins ressemblants d´expéditions des Vikings qui étaient appellés chasy. Ils envahissaient en pazs au bord de la mer Baltique, Méditerané et Noire. Ils avaient biens méthodes de la lutte. Leur stratégie produirait que ils gangaient souvent.

Pewnie wygląda przerażająco, ale jeżeli ktoś mógłby się podjąć sprawdzenia to mogę także przesłać oba teksty na maila.

Pozdrawiam


jeżeli ktoś jednak mógłby się podjąć sprawdzenia proszę dać znać żebym wiedziała że jest na co czekać.. bardzo mi zależy.
Dodaje też tekst po polsku.
SŁOWIANIE
Jest to ogół ludności posługujący się językami słowiańskimi, o wspólnych źródłach kulturowych, pochodzeniu i podobnych zwyczajach, obrzędach i wierzeniach. Stanowią oni najliczniejszą grupę indoeuropejską w całej Europie. Słowianie podzieleni są ze względu na części Europy, w której mieszkają. W ten sposób, możemy więc wyróżnić trzy podstawowe grupy. Są to Słowianie zachodni (czyli dzisiejsi Polacy, Czesi i Słowacy), Słowianie wschodni (czyli Rosjanie, Białorusini i Ukraińcy) i Słowianie południowi (mieszkający teraz na terenach Serbii, Chorwacji i Bułgarii).
Pierwsze wzmianki o Słowianach pojawiają się dopiero w wieku VI naszej ery. Pojawili się oni jednak dopiero około wieku wcześniej. Nie wiadomo jednak do końca skąd się wzięli, uważa się jednak, że praojczyzną Słowian były bagna w okolicy rzeki Prypeć. Prawdopodobnie z tego miejsca rozprzestrzenił się nic nie znaczący jeszcze naród, aby w ciągu następnych wieków zająć tereny w całej Europie, a także w małej części Azji.
Słowianie wyznawali religię politeistyczną, co oznacza, że w ich wyznaniu pojawia się więcej niż jeden bóg. Mieli ich dużo, a każdy patronował innej rzeczy. Ci sami bogowie często różnili się od siebie, ponieważ ich kult rozwijał się w dwóch różnych miejscach. Wśród bóstw znajdowali się tacy bogowie jak Swarożyc, Dadźbóg czy Perun. Było także wielu innych.
Ponadto Słowianie wierzyli w istnienie innych nadprzyrodzonych istot które mieszkały w okolicy w gęstych borach czy strumieniach. Przykładem takich stworzeń są chociażby rusałki. Są to boginki wody - mieszkające w rzekach i jeziorach, które porównywane są do występujących w wierzeniach greckich, pięknych wodnych nimf. We wszystkich legendach, rusałki przedstawia się jako niezwykle urodziwe, młode dziewczęta o jasnej karnacji (lub skórze koloru ziemi, według wierzeń z Białorusi) i długich ciemnych włosach. Ubierały się w zwiewne szaty i wabiły swym wdziękiem i urokiem młodych mężczyzn, by następnie tańczyć z nim, aż nie umarł ze zmęczenia.
Wiły lub samowiły to istoty podobne do rusałek. Jest to południowosłowiański i ruski odpowiednik takich stworzeń jak południce czy mamuny (demony, które uważano za zmarłe przy porodzie kobiety. Te kobiety odpowiadały według wierzeń za wszelkie deformacje i ułomności dzieci). Wiły wywodziły się z dusz dziewcząt, które umarły w młodym wieku. Zamieszkiwały góry, lasy, rzeki i jeziora. Uważano, że potrafią także dosiadać obłoków i przesuwać je po niebie jedynie za pomocą spojrzenia. Zmieniały one postać. Mogły zostać pięknymi dziewczynami o niemal przezroczystym ciele, wirami powietrznymi albo zwierzętami. Wiły tak samo jak rusałki wabiły młodych mężczyzn, skazując ich tym samym na śmierć. Mimo piękna jak widać, wiele słowiańskich bóstw można uznać za dość upiorne i złowieszcze.
Ponadto dla Słowian niezwykle ważny były siły otaczającej ich zewsząd przyrody. Żyli w ciemnych borach, gdzie nie było niemal widać śladów cywilizacji. Dlatego też każde niesamowite zjawisko jak błyskawice i pioruny umieli wytłumaczyć tylko jako rodzaj działalności otaczających ich bóstw. Uważali, że w ten sposób pokazują one swoje emocje, na przykład gniew. Wbrew pozorom religia ta przypomina wszystkie inne politeistyczne religie. W mitologii greckiej oznaką niezadowolenia Zeusa były właśnie ciskane dookoła pioruny.
Ponieważ życie w takich warunkach było niełatwe, Słowanie wynaleźli sporo sposobów, aby sobie poradzić ze wszystkim. Przede wszystkim wiedzieli niemalże wszystko na temat otaczających ich roślin i zwierząt, korzystając z ich właściwości nie tylko, dlatego żeby nie umrzeć z głodu, ale także stosując je w medycynie. Wymyślili też niezwykle sprytne pułapki na dzikie zwierzęta. Przykładem jest wilkownia.
Mimo tego, że Słowianie rozproszeni byli po tak dużej części kontynentu mieli wiele wspólnych cech, które ich wszystkich łączyły. Można tutaj powiedzieć między innymi o wierzeniach, organizacji społeczeństwa jak i o najprostszych aspektach życia codziennego. Poszczególne osady były od siebie przez nieprzebyte lasy.
Można to zobaczyć nawet na tak prostym przykładzie jak ich jadłospis (życie nie było lekkie, więc jedli co tylko wpadło w ręce). Poza Słowianie mieli niezwykle dobrze rozwinięte więzi w rodzinie. Poza tym są oni określani jako ludzie bardzo uczynni i gościnni, zarówno dla znajomych jak i obcych. Z drugiej jednak strony opinię o nich psuje stwierdzenie, że łatwo można było ich nabrać. Określa się zatem Słowian jako łatwowiernych i trochę naiwnych.

***

ŻYCIE CODZINNE SŁOWIAN

Większość Słowian mieszkała w ziemiankach. Były to podłużne domy do połowy zagrzebane w ziemi o spadzistych dachach. Te dachy były pokryte różnymi roślinami, żeby dobrze je zamaskować. Domy takie zapewniały zimną ciepło, ale nie były specjalnie wygodne. W ciasnych, ciemnych wnętrzach wszystko było zasnute dymem z palenisk. Wewnątrz ziemianek było brudno i aż roiło się od różnych pasożytów. Miały one jednak jedną, bardzo ważną zaletę. Ich pokryte darnią dachy stapiały się z tłem co czyniło je niemalże niewidocznymi dla ewentualnych wrogów.

Kilka rodów łączyło się w osady. Natomiast jeżeli sąsiadujące ze sobą osady łączyły się z razem, powstawał gród. Budynki otaczano wtedy dla lepszej ochrony ostrokołem. Dodatkowo dla zapewnienie bezpieczeństwa, grody budowane były na wyspach lub w okolicy jezior, tak aby utrudnić wrogim wojską dostęp do grodu ze wszystkich stron. Większość budynków wznoszono z ogólnie dostępnego drewna, ale im dalej na południe, tym więcej pojawiało się budowli kamiennych, coraz okazalszych, nowocześniejszych a także wyższych.

Jednak mimo prymitywnych warunków nie można było Słowianom zarzucić braku higieny osobistej. Aby oczyścić swoje ciało budowali wznosili specjalne budynki nazywane łaźniami. Tam rozgrzewano piec i polewano go wodą. Wtedy szczelnie zamknięty domek zasnuwały kłęby pary. W wyniku gorąca razem z potem spływał z nich cały brud. Ponadto okładali się też po ciele rózgami, co pomagało pobudzić krążenie krwi w organizmie.

Ubożsi Słowianie ubierali się jedynie w lekkie płócienne koszule lub ewentualnie skromne skóry (w czasie zimy). Dla biednych stroje musiały być przede wszystkim praktyczne. Prosty krój i brak ozdób – dodawały by one niepotrzebnego ciężaru i przeszkadzały podczas pracy. Nie oznacza to jednak, że nie istniała tam wtedy moda na pewne stroje. Zamożniejsi ludzie mogli pozwolić sobie na cienkie sukna oraz futra z kun, bobrów albo soboli.

Słowianie na wszystko musieli zapracować sami. Pracę dzielili między kobiety i mężczyzn w typowy sposób. Kobiety, dzieci i niewolnicy przede wszystkim, musieli pracować na roli. Mężczyźni natomiast polowali w lasach i łowili ryby. W tamtych czasach gęste bory obfitowały w zwierzynę. Jednak nie zawsze udawało się znaleźć odpowiednią ilość żywności. Zbiory zboża były niezwykle cenne, dlatego zakopywano je w glinianych garnkach. W ten sposób nie zjadały ich szkodniki, a w razie napadu żaden złodziej nie dał rady ich znaleźć.

Byli oni ludem bardzo walecznym. Potrafili zdobywać duże tereny. Bywali jednak okrutni. Jeżeli napadali na wioskę, czy małe miasto potrafili wymordować całą ludność, włącznie z kobietami i dziećmi. Odbywali też wyprawy morskie, podobne do wypraw wikingów, nazywane chąsami. Najeżdżali państwa u wybrzeży Morza Bałtyckiego i Śródziemnego oraz Czarnego. Mieli dobre metody walki i ich strategia sprawiała, że często zwyciężali.
Sprawdz wiadomosc w skrzynce.

« 

Studia we Francji

 »

Życie, praca, nauka