Czas teraźniejszy Présent de l'indicatif - język francuski

Présent de l'indicatif to czas teraźniejszy, którego używamy (tak jak w języku polskim) do mówienie o tym, co się dzieje aktualnie. Ale aktualnie nie znaczy tylko i wyłącznie w danym momencie, ale dotyczy również bliskiej przeszłości i przyszłości. Możemy na przykład powiedzieć:

playJe vais au cinéma ce samedi. Idę do kina w tą sobotę.
playEn juillet, nous partons en Espagne. W lipcu wyjeżdżamy do Hiszpanii.
playIl fait beau depuis une semaine. Od tygodnia jest ładna pogoda.
playElles sont à la maison depuis 3 jours. One od trzech dni są w domu.

Présent de l'indicatif pozwala nam również na aktualizowanie pewnych wydarzeń również z dalekiej przeszłości, np.:

playEn septembre 1939 l'armée allemande entre en Pologne. We wrześniu 1939 armia niemiecka wchodzi do Polski.
playEn 1805 Napoléon est vainqueur à Austerlitz. W 1805 Napoleon zwycięża w Austrelitz.
playEn 1789 la Révolution française commence. W roku 1789 zaczyna się Rewolucja francuska.
playLe pape Jean-Paul II meurt en avril 2005. W kwietniu 2005 umiera papież Jan Paweł II.

W momencie kiedy opanujemy już w dobrym stopniu czas teraźniejszy (od którego zawsze zaczyna się naukę języka francuskiego) to później wszystkie zagadnienia powinny być łatwiesze (no, może poza małymi wyjątkami).

Zapoznając się z Présent de l'indicatif koniecznie trzeba wiedzieć, że w języku francuskim czasowniki dzielimy na 3 grupy (każda z nich dokładniej będzie przedstawiona w kolejnych zakładkach):

-ER końcówka czasowników I grupy
- IR końcówka czasowników II grupy
- RE, -OIR, -IR końcówki czasowników III grupy

Oczywiście, jak to w języku francuskim bywa, jest też sporo czasowników nieregularnych, w tym czasowniki posiłkowe être - być i avoir - mieć i cała reszta, która wrzucona została do jednego worka grupy III, np.:

playaller iść
playvouloir chcieć
playperdre gubić
playsortir wychodzić
playlire czytać

i masa innych (których odmianę macie w bardzo pomocnych książkach z odmianą czasowników).

Pamiętajcie też, że w języku francuskim trzeba używać zaimków osobowych, bez tego możemy mieć czasem problem z rozpoznaniem osoby, czy to jestem ja, ty, on, ona czy oni, ponieważ w tych osobach końcówki są nieme, nie wymawiamy ich (osoby my i wy mają charakterystyczne dla siebie końcówki, więc się nie mylą).
W języku polskim końcówki czasowników odmienianych w czasie teraźniejszym różnią się, w języku francuskim niekoniecznie, np.:

playje parle ja mówię
playtu parles ty mówisz
playil/ elle parle on/ ona mówi
playils/ elles parlent oni/ one mówią

Formy zdań przeczących i pytających znajdziecie w odpowiednich zakładkach.

Komentarze (9)

Dobre Ćwiczenia ;) :)

30.12.2017

Zakładki do innych czasów są po prawej stronie, tak pośrodku strony :)

nareszcie znalazłam stronę na której wszystko jest tak świetnie wytłumaczone..:):)

:) fajnie bo na tej stronie można się dużo dowiedzieć o języku Francuskim :)

no właśnie

jest TU PRALES, powinno byc TU PARLES

Mam wrażenie, że tutaj nie ma kolejnych zakładek...

Jak wejść w następne zakładki?

Zostaw komentarz:
Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się.