Czas teraźniejszy Présent de l'indicatif - język francuski

Présent de l'indicatif to czas teraźniejszy, którego używamy (tak jak w języku polskim) do mówienie o tym, co się dzieje aktualnie. Ale aktualnie nie znaczy tylko i wyłącznie w danym momencie, ale dotyczy również bliskiej przeszłości i przyszłości. Możemy na przykład powiedzieć:

playJe vais au cinéma ce samedi. Idę do kina w tą sobotę.
playEn juillet, nous partons en Espagne. W lipcu wyjeżdżamy do Hiszpanii.
playIl fait beau depuis une semaine. Od tygodnia jest ładna pogoda.
playElles sont à la maison depuis 3 jours. One od trzech dni są w domu.

Présent de l'indicatif pozwala nam również na aktualizowanie pewnych wydarzeń również z dalekiej przeszłości, np.:

playEn septembre 1939 l'armée allemande entre en Pologne. We wrześniu 1939 armia niemiecka wchodzi do Polski.
playEn 1805 Napoléon est vainqueur à Austerlitz. W 1805 Napoleon zwycięża w Austrelitz.
playEn 1789 la Révolution française commence. W roku 1789 zaczyna się Rewolucja francuska.
playLe pape Jean-Paul II meurt en avril 2005. W kwietniu 2005 umiera papież Jan Paweł II.

W momencie kiedy opanujemy już w dobrym stopniu czas teraźniejszy (od którego zawsze zaczyna się naukę języka francuskiego) to później wszystkie zagadnienia powinny być łatwiesze (no, może poza małymi wyjątkami).

Zapoznając się z Présent de l'indicatif koniecznie trzeba wiedzieć, że w języku francuskim czasowniki dzielimy na 3 grupy (każda z nich dokładniej będzie przedstawiona w kolejnych zakładkach):

-ER końcówka czasowników I grupy
- IR końcówka czasowników II grupy
- RE, -OIR, -IR końcówki czasowników III grupy

Oczywiście, jak to w języku francuskim bywa, jest też sporo czasowników nieregularnych, w tym czasowniki posiłkowe être - być i avoir - mieć i cała reszta, która wrzucona została do jednego worka grupy III, np.:

playaller iść
playvouloir chcieć
playperdre gubić
playsortir wychodzić
playlire czytać

i masa innych (których odmianę macie w bardzo pomocnych książkach z odmianą czasowników).

Pamiętajcie też, że w języku francuskim trzeba używać zaimków osobowych, bez tego możemy mieć czasem problem z rozpoznaniem osoby, czy to jestem ja, ty, on, ona czy oni, ponieważ w tych osobach końcówki są nieme, nie wymawiamy ich (osoby my i wy mają charakterystyczne dla siebie końcówki, więc się nie mylą).
W języku polskim końcówki czasowników odmienianych w czasie teraźniejszym różnią się, w języku francuskim niekoniecznie, np.:

playje parle ja mówię
playtu parles ty mówisz
playil/ elle parle on/ ona mówi
playils/ elles parlent oni/ one mówią

Formy zdań przeczących i pytających znajdziecie w odpowiednich zakładkach.

Komentarze (9)

jmj4
30 gru 2017

Dobre Ćwiczenia ;) :)

jmj4
30 gru 2017

30.12.2017

susanna_t
15 wrz 2014

Zakładki do innych czasów są po prawej stronie, tak pośrodku strony :)

malwina0112
25 sie 2011

nareszcie znalazłam stronę na której wszystko jest tak świetnie wytłumaczone..:):)

aleksandra547
31 lip 2011

:) fajnie bo na tej stronie można się dużo dowiedzieć o języku Francuskim :)

TeresaMartin
19 lip 2011

no właśnie

bea026
05 lut 2011

jest TU PRALES, powinno byc TU PARLES

Granatowa
04 gru 2010

Mam wrażenie, że tutaj nie ma kolejnych zakładek...

blira
23 paź 2010

Jak wejść w następne zakładki?

Skomentuj

Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się.